13 Şubat 2016 Cumartesi

Dengesiz İnsan / Tamir Edilebilir Duygular ?


Size yapılanı kötü herhangi bir şeyi  unutmamak kindarlık olarak bilinir değil mi ? 
Genel tanım budur diyebiliriz. Galiba bende biraz kindarım. Hayatım boyunca bana yapılan kötülüğün karşılığını göstermedim. Gerek duymadım. Benim için en iyi tanım ' huzur ' diyebiliriz. Çoğu zaman haklı olduğumu düşündüğüm konularda dahil asla tartışmam. Huzurumu çok kaçırır. Ama son zamanlarda en iyi anladığım şey söylemek istediğini söyleyememek insanı berbat bir ruh haline sokuyormuş.
                 Misal hayatımda en nefret ettiğim insan dengesiz insandır
. Bir gün iyi bir gün kötü olan insandan nefret ederim. Ve çok büyük saygısızlık sayarım Kimsenin kimseye böyle lüks tutumlarda , aslında ukalaca tutumlarda bulunmasına tahammülüm yok. Ama ben bana bu şekilde davranan insanlara karşıda hiç bir sorun yokmuş gibi davranıyorum ve ya hayatımdan çıkarıyorum. Aslında bir haddini bildirmek çok iyi birşey. Fakat son zamanlarda bunu farkettim ki haklı olduğuna kendini inandırmış insana dünyanın en güzel cümlelerini kur anlamıyor. İstemiyor. Bu yüzden aslında uzun zamandır kimseyle ateşli kavgalar etmemekle iyi yapmışım diyorum. Bazen de işte keşke bunları söyleseydim diyorum.
                Sizce hangisi daha doğru ?
                Sizin en ağırınıza giden davranış nedir ?
Dediğim gibi dengesiz insan beni çok kırar. Her şey günlük güneşli iken ters davranan insanı hiç affedemiyorum. Hepimizin hayatında bizi sinirlendiren , canımı sıkan şeyler yaşanır. Bunun acısını başkasından çıkarmak nasıl bir ego ? Nasıl bir kendini üstün görme şekli ?
                 Aslında ilgi içinde bunu söyleyebilirim. Sevgiliniz , aileniz , dostlarınızın her kim ise , size canı istediğinde canım cicim derken canı istediğinde 3 gün aramasa veya standart bir arkadaşınızmış gibi davransa ? Bunlara hiç tahammülüm yok galiba. Çok kırıcı değil mi ?
                 Üzülmekten hiç korkar mısınız ?
                  Mesela ben bu korkuyu çok yaşadığımı farkettim. Yeni tanıdığım birini çok seveceğim ama beni gerçekten kırabilecek bir yapıya sahip olduğunu anladığım anda uzaklaşmayı tercih ederim. Veya tanıdığım insanda o an o etkiyi alıyorsa bir süre görüşmemeyi tercih ediyorum.
                  En kötü huyum bu sanıyorsam.
                  Ama insan sadece tamir edebileceği duyguların altına girmeli diye düşünüyorum.
                  Bazen en baştan seni farklı bir insan haline getireceğini düşündüğün gönül işlerinden veya arkadaşlıklardan hızla kaçıyorsun. Bu iyi mi ? Kötü mü ?
                   Senelerdir buna pek cevap bulamadım. Bazen cesur olmak gerekiyor. Ama 2 adımdan sonra ' boşver ' diyorsun.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder