1 Mart 2016 Salı

Günlük #12 Yeteri Kadar Bilmek / Paylaşmasak / Canım Midilli Adası !


Evime kavuşmamın etkisiyle bir rehavet tembellik içindeyim.
Üstüne bir de korkunç bir yorgunluk hali var.
Ben buna ' temiz hava çarpması ' diyorum.
İstanbul'dan sonra burada ki oksijen insanı sersem ediyor.
Geldiğim ilk gün etraf toparlama ve alışveriş ile geçti.
Dün ise çok şanslı günümdeydim.

Bu sıra bir ahşap boyama sevdasıdır bende gidiyor.
İstanbul'dan aldıklarım bitince kara kara burada bulabilir miyim diye düşünüyordum.
Sabah kendimi dışarı atıp çok nadir gittiğim bir yer olan Aynalı Çarşı'ya yolum düştü.
Daha adım atar atmaz Berna Hobi diye bir dükkan ile bakıştık.
İçerisi boyanmayı bekleyen ahşap kutular , sandalyeler , masalar , aklınıza gelebilecek her şey ile doluydu.
Ayrıca Cadence markasının bütün ürünleri de mevcut.
Bende ne sevinç , ne sevinç.

Yalnız kalmayı aşırı özlemişim.
Bir çok iyi-kötü şey yaşıyorum bu sıra.
Ama kimseye anlatasım yok.
Paylaşma dürtüsü bende bu aralar yok oldu.
Geçenlerde hiç ummadığım bir şekilde aslında bu dürtüme balta vuruldu diyebilirim.
Çok uzun zaman önce gerçekten dertleşmek amaçlı anlattığım bir durumun , bana beni iğnelemek için kullanıldığı farkettim.
O an bir aydınlanma geldi diyebilirim :D

Ablamla daha dün bu konuyu konuştuk aslında.
Şükürler olsun ki sorgusuz sualsiz , tek bir şüphem olmadan en güvendiğim insan ablam.
Ve ikimizde birbirimiz için aynı şeyleri düşündüğümüz için artık çevremiz ile kişisel problemlerimizi paylaşmama kararı almıştık.
Ne kadar doğru olduğunu anladık.

Hep derim herkes ''yeteri kadar'' bilmeli diye.
Ne yazık ki haklıymışım.
Ve şöyle bir durum var. İnsanlar senin hayatında söz sahibi olabilmek için kendi hayatında seni söz sahibi edebilmeli.
Bakın bu burnunu sokmak değil.
Karşındakini hayatına kattığın zaman sana yardımcı olması için söz sahibi olmasına izin vermelisin.
Seni tenkit etmeden , yardımcı olmaya çalışması harika bir şeydir.
Dostluklar , ilişkiler bence böyle yürümeli zaten.
Karşındaki seni hayatına ne kadar dahil ediyorsa , sende o kadar dahil edeceksin.
Bu bana hep çok doğru gelmiştir.

Son 1 aydır feci şekilde Atina'yı özledim.
Bir de Midilli adasını.
Yunan adaları içinden 7 tanesine gidebildim. Fakat Midilli benim için hala 1 numara.
Adada ki Petra kasabasını hala unutamıyorum mesela.
Gidip 3 ay orda yaşasam diyorum hep.
Göreniniz varsa niye bu kadar çok seviyorum anlayabiliyordur.
Midilli adası gerçekten harika.
Gördüğüm yollar , evler , manastırlar her şey hala aklımda.
Bol bol resim atmak isterdim size fakat benim telefon uçup gidince içinde resimlerde gitti.
Telefona değil de resimlere yanıyorum hala.

Pinterestten bulduğum resimleri koyayım biraz.






                                                             

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder